Sprawa jest taka, że w projektowaniu zawsze ścierały się poglądy autorów, którzy zawierzali intuicji i tych, którzy ufali regule, a byli też i tacy, którzy ekwilibrystyką łączyli i jedno i drugie. Przykład modernistów (projektowanie na siatkach, ortodoksja reguł, uporządkowanie) i postmodernistów (ekspresja, dynamika, nieprzewidywalność, zaskoczenie). W projektowaniu dużo jest optyki, czyli swego rodzaju hochsztaplerstwa matematycznego, zwłaszcza widać to w projektowaniu liter. Środek optyczny jest gdzie indziej niż matematyczny. Litera „O” w Futurze wcale nie jest kołem, choć się wydaje, bo gdyby była faktycznie kołem, to wydawałaby się elipsą...

Odniesienie do matematyki? Cała grafika komputerowa, to jedna wielka przestrzeń matematyczna. Grafika 2D i 3D polega na umieszczaniu obiektów w przestrzeni opisanej osiami współrzędnych. Grafika wektorowa, to wektory, do opisu kolorów możemy użyć systemu szesnastkowego, a cały komputer to system binarny.

Katarzyna Sowa